ضیافت ورپریده های سبـــــز

  مادر علی کوچولو ۰۰۰

هموطنان عزیزم سلام ـ احوالتان ؟

مطمئنم حالتان رو به شفاست

            انرژی هسته ای حق مسلم ماست 

کارشناس زنان گفت بعدزایمان

برای بچه باباش اندکی ناآشناست

                      انرژی هسته ای حق مسلم ماست

سوسک کوش و سوسک کش سوسک شود آخرش

زیر بر کردن حشره ها اشتباه است

             انرژی هسته ای حق مسلم ماست

       یه نمونه از یه کوفته قل قلی علی کوچولو

          خیلی بدت اومد 

       انیقدر  دوست دارم عذابم میدی؟

       ببین همه دنیا با من ناسازگاری میکنن

 اصلا حقت بود به نظر؟ 

 *

     به تو چه الک دولک وقت اضافی نداره

        فرقون همسایمون برگ خلافی نداره۰۰۰

نه ریشخنده دیگه هر چی میگن هیچی نگو

   ساله گوسفنده هرچی میگن هیچی نگو

به توچه بزرگترا بچه ها رو گول میزنن

             تا یه کم تب میکنی میبرن سوزن میزنن

          اونا دنبال نخود میرن اینا لول میزنن

 تازگیا تموم خطا بوق مشغول میزنن

      زمونه عوض شده جفتا روهم طاق میکنه

            بچه نق زد میگیره باباشو قنداق میکنه

  سال گوسفنده دیگه هر چی میگن هیچی نگو

                       سلام سلام

گویند مرا چو زاد مادر

از دیدن من

                  نکرد

                               باور

 که من خودمم

                               یا کس دیگر

 از دیدن من به وحشت

                                       افتاد

 نيمه شب پريشب گشتم دچار كابوس

ديدم به خواب حافظ توي صف اتوبوس

 گفتا : شديد گشته معتاد گرد و افيون 

             چرا این این شکلی می رقصه

 دلم میخواد گیساشو بکشم

           مگه چیه هان بربری میخوای ؟

بزار اینو وصل کن به برق

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــ ورپریدها  

 

چقدر دلم برای قانون بچگی هام تنگه

حسرت چه روزایی رو میخوریم

؟زندگی یعنی همش همینه؟

اینقدر زود بزرگ بشیم

زود حسرت بخوریم

دل نگرون روزای خوش باشیم

خاطرها ها

مبادا باد ببرتشون

 یه دووووونه محکم بزن توی سرم که

خواستم بزرگ بشم            

 

 

 

 

 

 

  دریغا بعد ازاین همه بندگی

 

نشدمثل آدم گناهی کنیم    

 

 

یه روز یه بچه تهرونی که خیلی پشت سر

ترکها

جوک میگفته رو ترکها میدوزن و میبرن تبریز

 
دادگاه براش تشکیل میدن و حکمش کشتن در اتاق گاز در میاد

مهم نیست دلت دریا باشه یا یه برکه مهم اینه نزاری کسی توش جیش کنه

       تركه رو ميبرن جهنم داد مي زنه:

 كمك ...كمك... جهنم آتيش گرفته

بی تو دنــــــــــــــــیا برسرم آوار شد

بین ما هر پنجره دیوار شـــــــــــــــــــد

درد ما در بودن ما ریشه داشــــــــت

رفتن و مردن علاج کار شــــــــــــــــــد

انکه اول نوش دارو مینمــــــــــــــــــود

برلب ما زهر نیـــــش مار شـــــــــــــــد

عاقبت با حیلـــــــــیه ی ســــودگـــران

عشق هم کالای هـــــــر بازار شــــــد

آب یک جا مانده ام دریا کجاســــــــت

مردم
                        از بس
          زندگی
                                   تکرار
                                                   شد.......

....... ای شما؟ !

ای تمام عاشقان هر کجا؟

_ نام یک غریبه را ...... در شمار نامهایتان اضافه میکنید؟

_یک نفر که تاکنون ردپای خویش را

_ لحن مبهم صدای خویش را....... شاعر سرودهای خویش را

نمیشناخت؟

__ گرچه بارها__ نام این هزار نام رااااااا

از زبان این آن شنیده بود

یک نفر که تا همین دیروز منکر نیاز گنگ سنگ بود

گریه گیاه را نمیسرود_______

........... آه را نمیسرود

شعر شانه های بی پناه را

_ حرمت نگاه بی گناه را

____ سکوت یک سلام را.....

در میان راه نمی سرود

نیمه های شب نبض ماه را نمیگرفت..........

___ روزهای چهار شنبه

بارهای شماره ها را اشتباه نمیگرفت
ای شما؟

زیر سایبان دستهای خویش

_ جای کوچکی به این غریب بی پناه میدهید؟

این دل نجیب را

این لجوج دیر باور عجیب را

درمیان______ خویش راه میدهید؟....................
 

                               ****************

تو دفتـــــــر نقاشیم 

رنگ

چشمــــــــــاتو من دارم

بی معـــــــــــرفت نگتم بکن

فقط نگاتــــــــــو

کم دارم

___ درد های من
                                      جامه نیستن
                                                                 تاز تن در آروم
____ چامه و چکامه نیستن
                                                 تا به ریشته ی سخن در آورم
 ____ نعره نیستن
                               
            ___ تا ز نای جان در آورم

              __  دردهای من نگفتنـــــــــــــــــــــی

                  ___ درد های من نهفتنــــــــــــــــی ست

____ درد های من که اگر چه مثل درد های مردم زمانه نیست

__ درد مردم زمانــــــــــــــــــــه است مردمی که چین پوستینشان

________________ مردمی که رنگ روی آستینشان

مردمــــــــــــــی که نامه هایشان 
___________________________ جلد کهنه ی شناسنامه هایشان درد میکند

ولـــــی من با تمام استخوان بودنم

لحظه های ساده سرودنــــــــــــــــــــم     __ درد ___ میکند

انحنای روح من

 شانه های خسته ی غرور من
                                                   ___ تیکه گاه بی پناهی دلم شکسته است

__ کتف گریه های بی بهانه ام

__ بازوان حس شاعرانه اام

زخم خورده اســــــت __________

_____________ درد های پوستی کجا __________

______________درد های دوستـــــــــــــــــــــــی کجا؟ ؟؟؟؟؟

___ منی که لذت روحــــــــــم به به طعم خنجر و زخم است

________ خداکنــــــــــد که دلم غرق خون و درد بماند

___________ چقدر کشته شدم بیکس و غریب در این شهـــــر

______________با جناره ی من دوستـــــــــــ   هر چه کرد بماند.......

_________________ تمام ترسم از این بود ای شکوه شکسته

______________________که جوشش غیرتم از یک درنگ سرد بماند

_________________________ تو سبز و بگذارو بگدر  هرکه خواست ببیند

_____________________________ و هرکه خواست نفهمد تورا الهــــــــی زرد بماند